9 Eyl 2017

GÖLGE



Ve gelenek bozulmadı... Güzel bir haber alıp sevincini daha 1 gün bile yaşayamadan saklandığı yerden çıkıverdi gölgeler. Buna hala şaşıran, kızan, üzülen kafama edeyim.
Ben anne babasına, kardeşlerine bir şey olsa aldırmayacak, önemsemeyecek kadar vicdansız biri miyim? Bence değilim. Ama, ama'lar var işte...

3 Eyl 2017

VEGAN KARAVAN


Anne ve yavruları... Annenizi fırında görmek ister miydiniz? Peki ya erkek olduğunuz için doğar doğmaz kıyma makinesine atılmak? Bütün hayatınızı kıç kadar bir yerde işkence görerek geçirmek? Onlar da istemiyorlar...

Yüzlerce vegan yemek görseli, tarifi paylaştığım instagram hesabım maalesef birkaç gün önce kapatıldı. Geri almak için uğraşıyorum; ama sonuç ne olur hiçbir fikrim yok. Bu esnada da krizi fırsata çevirelim deyip yepyeni bir blog açtık.

Eğer hayvanları seviyor ve onlara zarar vermeden beslenmek istiyorsanız buyurun. Size anlatacaklarımız var...

VEGAN KARAVAN

NOT: Hesabım 'yanlışlık için özür dileyen' bir mesaj eşliğinde açıldı. 

22 Ağu 2017

SON

biz seninle ayrı dünyaların insanları değiliz
biz ayrı dünyalarız
senin neon ışıkların, sarhoş akşamların
kalabalık sofraların var
herkes gibi olduğun gürültülü zamanların
herkes gibi söylediğin usta yalanların var
sen hep bir göçebenin rüzgar kanatlarıyla yaşarsın
hızına yetişilmez yolculuklarının
ne zaman baksam uzaktasın
ne zaman özlesem yok
bir merhaba için bin yıl bekletirsin
gelsen gelemezsin gel desen diyemezsin
ne zaman baksam yabancısın
ne zaman özlesem yok
ayrı dünyaların insanları değiliz biz

18 Tem 2017

YÖRÜNGE

-eskici şiir-


belki de yıllar sonra
çok aşklarda sızıp uyandıktan sonra
buluşacağız aynı yörüngede
ne sahte vücutlarla ısınacak
ne yalan sevgilerle sevişeceğiz
yıllar sonra bir merhaba diyebilmek için
paralanacağız belki
o suskunluktan ardakalan
ne acılarla bakışacağız
ne sevdalar ne sevdalar borçlanacağız birbirimize
yıllar sonra aşk filmleri fezada çekilecek
fezada yaşanacak en deli sevişmeler

27 Haz 2017

SOLGUN

Kendim olmaktan çok yorgunum. Kendi düşüncelerimden, duygularımdan, iç seslerimden, algılarımdan, zihnimin kıvraklığından, camdan yapılmış gibi olan kalbimden, akmaya hep hazır gözyaşlarımdan, üstüme leş gibi sinen bu gecikmişlik duygusundan, terk edilmişlik duygusundan, unutulmuşluk duygusundan...
Kendim olmak istemiyorum artık. Beni baştan ayağa gidip bir yerlere bırakıp kurtulmak istiyorum. Değiş tokuş etmek, iade etmek ya da öyle bir şeyler... İçten içe her geçen gün biraz daha çöktüğümü, normal

23 Haz 2017

ASLINDA HİÇ

Sana dokunmanın kıyısından geçmiştim bir kez
hasarlı gemilerin, kararlı cümlelerin vardı
güvertende yere bırakılmış 
her yanı kırık bir kalp
deniz suyu erken gelen bir kadınca bağırırdı
ben kaçtıkça gözlerinden, yüzünden ve gülüşünden
sesin geri çağırırdı
seni öpmenin yamacından geçmiştim bir kez
bilmiyordun yalnızlığa dair 
ne çok şey bildiğimi
bilmiyordun dudaklarımın adın geçerken titrediğini
sen belki şöyle bir uğradın 
öylesine, hiç nedensiz

19 Haz 2017

KAVGAKIRAN "Yalnız Değilsin"


Adil Sarmaşık'la yan yana yürüdüğü bu uzun, toz toprak içindeki, dört yanı biçimsiz gecekondularla çevrili yolun hiç bitmeyeceğini sanmaya başlamıştı.
- Sen her gün yürüyor musun bu kadar? diye sordu.
- Yürüyorum.
- Kızılay'dan bu tarafa otobüsler var, belki evin yakınlarından geçiyordur?
- Var evet. Evin yakınından da geçiyor. Ama, her gün o kadar parayı yol için harcarsam kazandığımdan geriye bir şey kalmaz. Kızılay'dan işe, işten okulun önüne, oradan kampüsün içine bir dünya para yola gidiyor zaten.
- İşten de geç çıkıyorsun... Nasıl yürüyorsun burada Sarmaşık? Gündüz gözüne bile tekin değil buralar.
- Yürüyorum işte.